Spring naar inhoud

Hartzaken

Karretje
Hij is met zijn karretje al eens eerder langs mijn Straotpraot tafeltje gereden. Een praatje is er toen niet van gekomen. Hij duwt een model kinderwagen voort die hij gebruikt voor het rondrijden van enorme pakketten reclamefolders. Aan het stuur van zijn kar steekt een flinke hoeveelheid witte plastic tye-rips uit, bedoeld om de bundels bijeen te houden. Nu vastgebonden als een soort wilde en opvallende haardos.

Sjouwerij
De sjouwerij (van het aanbod van spullen die we doorgaans niet nodig hebben) wordt uitgevoerd door een man van middelbare leeftijd. Al aardig kalend en met een rood T-shirt aan. Een man die je zou kunnen omschrijven als doorsnee: maatje 42 schoenen, een spijkerbroek, witte sokken en onopvallend in de massa. Met een leven met - de daarbij, alle bijbehorende - gemiddelde gewoontes. Ik zwaai naar hem. Hij stopt en steekt de straat over, zijn kar achterlatend. ‘Ik ken je, zegt hij, je fietst altijd met je hond en zit weleens aan de straat’. ‘Ja, zeg ik en jij (en wijs naar de overkant naar de torenhoge stapels papier) daar heb ik respect voor, wat een kilo’s zeg! Hij antwoord, ‘ik heb van de week 158 km gelopen’. Een precies getal zonder verdere uitleg.

Hartaanval
‘En, vervolgt hij, mijn vrouw is een paar jaar geleden overleden en bij de begrafenis zei mijn schoonmoeder toen hoe ze echt over mij dacht. Niet erg leuk, ik kreeg spontaan een hartaanval, echt waar! Ik voelde een druk op mijn borstkas en ben na de begrafenis meteen naar mijn huisarts gegaan, die stuurde me weg met een doosje paracetamol. Toen ben ik zelf maar naar de eerste hulp gegaan en bleek dat ik inderdaad een hartaanval had gehad'.

Eenzaam
Hij gaat door, ’ ik ben soms weleens eenzaam en eet alleen’. ‘Wist je dat er veel te doen is in de wijk? Zeg ik, ‘buurthuis, eetclub, biljarten en nog veel meer’. ‘Ik zie graag mensen op straat, zegt de man, net als jij’. Zijn donkere ogen kijken me strak aan. ‘Maar als ik me alleen voel ga ik lekker fietsen. 72 km deze week’. Een man van de exacte cijfers. ‘Nou, zegt hij, ik ga verder anders gaan de mensen klagen waar de folders blijven. Want zegt hij;

Dat gemopper tegen mij da’s niks en ik wil niet weer een hartaanval krijgen’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *