Spring naar inhoud

Geknipt en geschoren

Kapperszaak
Ik zwaai de deur open en een aantal koppies gaan direct mijn kant op. De kapperszaak zit aardig vol. Maandelijks hang ik hier een poster op met plaatselijke buurtactiviteiten. Het postcodegebied geeft aan dat dit , deel van de Amsterdamsestraatweg, buiten Zuilen valt. Hier heet het Ondiep. Ach, laten praatjes zich tegenhouden door zo’n grens?

Stekelbossie
Bij de spiegel zit een goedlachse vrouw in een kapmantel. Ze draait zich om en ik knik naar haar en we raken in gesprek. ‘Mijn straat is vuil en heeft lelijke stekelbossies, zegt ze. We wonen hier vlakbij. Al jaren. Hé, ma! Moeder, “het ougie” is er ook en zit in de wachtruimte. Ze knikt en mompelt een ja,ja vanuit haar rolstoel. ‘We voelen ons er niet fijn bij. Leuke plantenbakkies, geen rommel en geen stekels, dat zou schelen. Maor ja, d’r gebeurt niks’. Ik luister en de kapper wacht geduldig met zijn schaar.

Bel me maar
‘Hier, mijn telefoonnummer, zeg ik. Bel me maar. Dan maak ik een afspraak voor je, zodat je de juiste mensen spreekt om dit op te lossen. Ik zeg verder niets toe hoor. Maar dit kan ik wel voor je doen’. Tenslotte is niet iedereen is geknipt om de weg naar de gemeentelijke voorzieningen te vinden. Ondanks alle goede bedoelingen zijn er nog drempels genoeg. De kapper zucht en draait mevrouw terug in de richting van de spiegel. Ik kom de volgende maand graag terug met mijn poster, dus laat ik de kapper niet langer wachten en vertrek.

Afspraak
Een paar weken later is er een afspraak bij het wijkbureau. En zijn er meerdere bewoners die in de verwaarloosde straat de plantenbakken bij willen houden.

Ik glimlach; ‘hopelijk kunnen ze binnenkort gauw de bloemetjes buiten zetten’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *